วันนี้ฟ้าปลอดโปร่งลีล่ากำลังทำงานอยู่ในคาเฟ่ของเธอ วันนี้ลูกค้าไม่เข้าร้านแฮะ ลีล่าพูด แล้วจึงปิดร้านคาเฟ่ของเธอ เมื่อเธอปิดไฟ ตุบ! เธอรู้สึกว่ามีอะไรตกลงมา ลีล่ารีบไปเปิดไฟทันที โอ๊ะ!สุนัขนี่เอง เธออุทาน มันหน้าตาจิ้มลิ้มมากๆ ตาโตด้วยล่ะ ขนนุ่ม หางม้วน ลีล่าจึงพูดอีกว่า เธอชื่อโปโต้นะเจ้าหมาน้อย ชอบชื่อนี้ไหม บ๊อก!โปโต้ร้องเสียงดังก้อง ลีล่าสร้างลังไม้เล็กๆให้โปโต้อยู่ไปก่อนถ้ามีที่ว่างเธอจะนำมันไปอยู่ด้วย บ๊อก! โปโต้เห่า ปัง!เสียงเปิดประตูดังขึ้น นี่!เสียงไรน่ะหมาใช่ไหม ห้ามเลี้ยงนะ เดี๋ยวขนมันจะฟุ้งคาเฟ่ ปิดคาเฟ่ทำไมเปิดสิ โถ! เจ้าของคาเฟ่ดุยาว แต่โปโต้มัน..... ลีล่าอธิบาย เงียบไปเลย เอาละดูแลคาเฟ่ดีๆนะฉันจะไปตลาด เข้าใจ๊! เจ้าของว่า ค่ะ ลีล่ารับปาก จากนั้นเจ้าของก็รีบไปตลาดทันที เอ้าโปโต้ถ้าคนนั้นมาอีกก็เข้าลังไม้นั่นนะ ลีล่าพูด โฮ่ง โปโต้ ตอบเหมือนมันเข้าใจใยดี จากนั้นมีลูกค้าเข้ามาอีก2คน ยินดีต้อนรับเปโร่คาเฟ่ค่ะ ลีล่าพูด อืมม์ ลูกค้าคนนึงบอก ชา1กาแฟ1นะลูกค้าอีกคนสั่ง มีพิรุธแฮะลูกค้า2คนนี้ ลีล่าคิด ชามาแล้วค่ะกาแฟมาแล้วค่ะ ลีล่าบอก อ่อ!เอาคุกกี้อีก2ชิ้นนะกลับบ้านผูกโบที่กล่องสวยๆนะ ลูกค้าสั่ง ค่า!ลีล่าตอบ โปโต้คาบโบสีแดงมาให้ลีล่า อืมม์ ขอบใจจ้ะ ลีล่าบอกขอบคุณโปโต้
โปรดติดตามตอนต่อไปว่าลูกค้า2คนนี้จะทำอะไร
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น